Η της Σπάρτης χώρα έν τω κατά μεσημβρίαν Πελοπόννησω εκείτο· ένθάδε ου ράδιον ήν μακρά πεδία και σιτοφόρους αγρούς εύρίσκεσθαι, άλλά σχεδόν ανάριθμοι αϊ υλαί τε και οί λόφοι ήσαν. Έν δε ταϊς ϋλαις ού μόνον δεινοί λύκοι και κάπροι ισχυροί έκρύπτοντο, άλλά και έλαφοι θαυμαστοί. Ή της Σπάρτης γη καρπούς τοις γεωργόίς ούκ έφερε· άλλ' οί κυνηγέται έν ταΐς ΰλαις ταΐς λόγχαις τε και τοις τόξοις θηρία έκτεινον και τάς άγρας εις οίκίαν έφερον. Οί Λακεδαιμόνιοι (οϋτω γάρ ώνομάζοντο οί της Σπάρτης πολΐται) τοις του ονομαστού νομοθέτου Λυκούργου νόμοις ύπήκουον των δούλων, κατά τούς νόμους, ή γεωργία και αί τέχναι ήσαν, τών Σπαρτιατών ό πόλεμος και τά όπλα. Ό Σπαρτιάτης έν τη μάχη τον θάνατον ούκ έδείμαινε, άλλά τούς πολεμίους και τούς κινδύνους ισχυρώς ύπέμενε· διό τήν τών Σπαρτιατών άρετήν οί ποιηταί έν τοις ΰμνοις ηδον και αθανάτους τούς ανδρείους στρατιώτας έποίουν

La regione di Sparta si trovava nel Peloponneso verso sud; qui non era facile trovare ampie pianure o campi ricchi di grano, ma nei dintorni abbondavano boschi e colline. Nei boschi non solo si nascondevano pericolosi lupi e potenti cinghiali, ma anche cervi stupendi. La terra di Sparta non offriva raccolti ai contadini, ma i cacciatori uccidevano fiere con lance e frecce, portando a casa prede. I Lacedemoni (così venivano chiamati i cittadini di Sparta) seguivano le leggi del famoso legislatore Licurgo; secondo queste leggi, l'agricoltura e le arti erano compiti degli schiavi, mentre le armi e la guerra appartenevano agli spartiati. Gli spartiati non avevano paura della morte in battaglia ma affrontavano i nemici ed i rischi con vigore. Perciò i poeti nelle loro liriche celebravano il valore degli spartiati e rendevano gli eroici guerrieri immortali.