Ό μέν Πεισίστρατος, γνώριμος Αθηναίων πολίτης, έαυτόν τραυματίζει καί είς τήν αγοράν τήν ἃμαξαν ελαύνει. Ἓπειτα δέ τούς Αθηναίους άθροίζει, καί πρός τόν δῆμον λέγει· «Κακά πάσχω· οί γάρ εχθροί βούλονται με άποκτείνειν έπεί φίλος τοῦ δῆμου είμί». Ό δέ άνόητος δῆμος οὗν οργίζεται καί τήν τοῦ δημοτικοῦ ανθρώπου ζωήν φυλάσσειν βούλεται* ψηφίζεται τῷ Πεισιστράτῳ πεντήκοντα κορυνηφόρους φυλακήν διδόναι (οὒτως ονομάζονται έπεί ξυλίνας κορύνας φέρουσιν). Αλλ' ό Πεισίστρατος σύν τοις κορυνηφόροις τήν άκρόπολιν καταλαμβάνει καί τῶν Αθηνῶν τύραννος γίγνεται. Ό δέ Πεισίστρατος τῶν Αθηναίων ἃρχει, ώς λέγει Θουκυδίδης ό ἒνδοξος ιστοριογράφος, μετά φιλανθρωπίας· οὒτε γάρ τιμάς συνταράσσει, οὒτε θεσμούς μεταλλάσσει, άλλά τούς κυρίους νόμους σῴζει. Τοιγαρούν μετά τήν τοῦ Πεισιστράτου τελευτήν ό ϊλεως δῆμος τούς αύτοῦ υιούς Ιππίαν καί Ἲππαρχον τυράννους δέχεται.

Pisistrato, noto cittadino di Atene, si ferisce e guida il carro in piazza. Raduna quindi gli Ateniesi e dice al popolo: "Sono stato aggredito; infatti i miei nemici vogliono uccidermi perché sono amico del popolo". Lo stolto popolo allora si indigna e desidera proteggere la vita dell'uomo del popolo; decide di assegnare a Pisistrato cinquanta mazzieri. Ma Pisistrato sale all'acropoli con i mazzieri e diventa tiranno di Atene. Pisistrato governa gli Ateniesi, come dice il famoso storiografo Tucidide, con clemenza; infatti non sconvolge le cariche né modifica le istituzioni, ma rispetta le leggi esistenti. Perciò dopo la morte di Pisistrato i suoi figli Ippia ed Ipparco vengono accolti benevolmente dal popolo come tiranni.