Αι θεραπαιναι ήκουσι εις την άκτήν της θαλάσσης αι μεν φερουσι κανα έπι της κεφαλής και βαδίζουσι. αϊ δε έλαύνουσι επι των αμαξών σύν τη δεσποίνη και σύν ταΐς της δεσποίνης κόραις Έπειτα αί μέν τών θεραπαίνων πλύνουσι περιζwστρας και στολάς. αϊ δέ της σιτοποιίας έπιμέλειαν έχουσιν. Αι. δε της δεσποίνης κόραι εν τή ακτή βαδίζουσι νυν μέν τρέχουσι. νυν δε κόγχας συλλέγουσι. νυν δέ σφαίρα παίζουσι. Ει ή σφαίρα εις την θάλατταν εμπίπτει, αι κόραι κράζουσι και είσβαίνουσι εις το ύδwρ Ού διό μακρού της θαλάσσης ή δέσποινα βλέπει εις τάς κόρας και γέλα

Le ancelle si dirigono verso il litorale. Esse trasportano cesti sulla testa mentre avanzano. Camminano con la padrona e le sue figlie. Dopodiché, puliscono i grembiuli delle ancelle e gli abiti. Si occupano anche della preparazione dei pasti. Le figlie della padrona si divertono sul bagnasciuga: ora corrono, ora raccogliere conchiglie, ora giocano con una palla. Quando la palla finisce in mare, le ragazze gridano e si tuffano nell'acqua. A breve distanza dal mare, la padrona osserva le fanciulle ridendo.