Δὐο πρεσβῦται Αθηναῖοι Πισθαίτερος και Εὐελπίδης σχέτλιοι καί πτωχοί επεί τήν φοβεράν συκοφαντίαν τήν Ατήνησι φευγειν βούλονται ἐκ τῶν Αθηνῶν ἐκτοπίζειν βουλεύουσιν καί κολοιόν τε καί κορώνην συναγοράζουσι καί οὒτως παραγίγνονται πρός τούς οιωνούς• τῆς παρά τοῖς οιωνοῖς διαγωγῆς γάρ ἰμείρουσιν. Οι δε πρῶτον τούς πρεσβυτας απαλλάσσειν βουλευουσιν διότι οἶκον ἒχειν μετά τῶν πονηρῶν καί μιαρῶν ανθρωπων εχθρῶν τοῖς οιωνοῖς ουκ εθελουσιν επειτα δέ τήν ωφελειαν τῆς συνουσίας μετά σοφῶν πρεσβυτων γιγνωσκουσιν καί πρόθυμοι τοῖν πιστοῖν Αθηναιοιν γίγνονται. Οι δέ οὗν θαυμαστήν τινα κώμην ἐν ταῖς νεφέλαις κτίζουσι καί Νεφελοκοκκυγίαν ὁνομάζουσι• ἐν τῇ δέ ἒξεστι τοῖν πρεσβύταιν τόν βίον πλοὐσιόν τε καί σχολαῖον ἃγειν. Καί πονηροί τινες συκοφάνται ξενίαν λαμβάνειν ἐν τῇ Νεφελοκοκκυγίᾳ βούλονται αλλ'αποπέμπονται ὐπό τοῖν πρεσβύταιν

Due anziani ateniesi, Pistatero ed Elpide, sfortunati e indigenti perché desideravano sfuggire ad Atene dalla terribile calunnia, decidono di emigrare da Atene e acquistano una cornacchia e un corvo; così si avvicinano agli uccelli: vogliono infatti trascorrere il tempo con gli uccelli. Inizialmente essi scelgono di abbandonare gli anziani, poiché non desiderano vivere con uomini malvagi e disonesti ostili agli uccelli; poi comprendono l'importanza della compagnia degli anziani e si affezionano ai due fedeli Ateniesi. Fondano quindi un meraviglioso villaggio tra le nuvole, chiamato Nubicuctlia; in questo è consentito ai due anziani vivere sia ricchi che poveri. Alcuni malvagi calunniatori aspirano a ricevere accoglienza a Nubicuctlia ma sono allontanati dai due anziani.