Αί της κώμης κόραι τον βίον διάγουσιν άνευ λυπών και μερίμνων. "Αμα τη ήμερα αί κόραι τάς οικίας σύν ταΐς θεραπαίναις άπολείπουσιν και εις τήν της κώμης πηγήν έρχονται. "Ενθα αί κόραι και αί δέσποιναι μεν ταΐς θεαϊς θνουσιν, αί θεράπαιναι δε τάς στολάς και τάς ζώνας λούουσιν. Μετά τάς θυσίας, αί κόραι σύν ταΐς θεραπαίναις σφαίρη παίζουσιν, έπειτα ωδάς άδουσι και χορεύουσιν. Ή μεν ωδή τάς ψυχάς πραΰνει, αί δε χορεΐαι ήδονήν παρέχουσι ταϊς κόραις και ταΐς θεραπαίναις. Πολλάκις αί Νΰμφαι βλέπουσιν τάς κόρας ή τνγχορεΰουσιν. Πρός έσπέραν αί κόραι τάς οικίας επανέρχονται.

Le fanciulle del villaggio vivono senza tristezze ed affanni. All'alba, lasciano le abitazioni con le serve e si dirigono verso la fonte del paese. Lì, mentre le fanciulle e le padrone offrono un sacrificio alle dee, le serve lavano i vestiti e gli indumenti. Dopo il rito sacro, le giovani giocano a palla con le serve, poi cantano canzoni e danzano. Mentre i canti sollevano lo spirito, le danze offrono gioia alle fanciulle e alle serve. Spesso le Ninfe osservano le ragazze o si avvicinano loro. Al tramonto, le giovani rientrano nelle abitazioni.