Έκ τῆς Ασίας είς τήν Άθηναίαν χώραν Ασπασία ή έταίρα βαίνει καί παρά τήν άγοράν οικίαν ἒχει. Πολυτροπίαν Ασπασία ἒχει ψάλλει τήν κιθάραν, ᾄδει καί παίζει χαριέντως άλλα καί ή άρχαία σοφία καί ή νέα φιλοσοφία καί ή Αθηναία πολιτεία τῇ Ασπασίᾳ μέλουσιν. Έν τῇ οικίᾳ τῇ τῆς Ασπασίας αί Αθηναΐαι έταϊραι θαυμάζουσι τήν εμπειρίαν τῆς ξενίας εταίρας καί μανθάνουσι τήν σοφίαν τῆς τῶν έταιρῶν γοητείας. Ή Ασπασία λέγει· «Ή έταίρα ή άξια τῆς ευφημίας ού καχάζεί άλλά μειδιάει, ού κράζει άλλά ψιθυρίζει· λαμπρόν καί ιλαράν χαράν θέλει παρέχειν». Είς τήν τῆς Ασπασίας οικίαν βαίνουσιν οί φιλόσοφοι καί οί πολιτικοί· θαυμάζουσι γάρ τήν σοφίαν καί τήν παιδείαν τῆς Ασπασίας τῆς έταίρας.

L'etera Aspasia dall'Oriente scende nella terra di Atene e possiede vicino al mercato una casa. Aspasia ha versatilità; suona la cetra, canta e scherza con grazia ma anche ad Aspasia interessano l'antica sapienza e la nuova filosofia e la politica Ateniese. Nella sua dimora, le etere ateniesi ammirano la perizia dell'etera straniera e apprendono la saggezza della magia delle etere. Aspasia dice: "L'etera degna di lode non sghignazza ma ride dolcemente, non grida ma sussurra; vuole offrire una gioia splendente e lieta". A casa di Aspasia vanno filosofi e politici; ammirano infatti la saggezza e cultura dell'etera Aspasia.