Ταύρος έν μέση τή θαλάσση έγέγραπτο τοίς κύμασιν έποχούμενος ώς όρους άναβαίνοντος τού κύματος ένθα καμπτόμενον τού βοός κυρτούται τό σκέλος. Ή παρθένος μέσοις έπεκάθητο τοίς νώτοις τού βοός ού περιβάδην άλλά κατά πλευράν έπί δεξιά συμβάσα τώ πόδε τή λαιά τού κέρως έχομένη ώσπερ ήνίοχος χαλινού' καί γάρ ό βούς έπέστραπτο ταύτη μάλλον πρός τό τής χειρός έλκον ήνιοχούμενος. Χιτών άμφί τά στέρνα τής παρθένου μέχρις αίδούς' τούντεύθεν έπεκάλυπτε χλαίνα τά κάτω τού σώματος. Λευκός ό χιτών' ή χλαίνα πορφυρά' τό δέ σώμα διά τής έσθήτος ύπεφαίνετο. βαθύς όμφαλός' γαστήρ τεταμένη' λαπάρα στενή' τό στενόν είς ίξύν καταβαίνον ηύρύνετο. Μαζοί τών στέρνων ήρέμα προκύπτοντες' ή συνάγουσα ζώνη τόν χιτώνα καί τούς μαζούς έκλειε καί έγίνετο τού σώματος κάτοπτρον ό χιτών.

È stato raffigurato un toro in mezzo al mare che galleggiava sulle onde, a tal punto che l'onda superava i monti, dove la zampa piegata del toro si fletteva. Europa era seduta sul dorso del toro, non a cavallo, ma sul fianco, corrispondente al piede destro, poiché aveva le corna per bottino, come un cocchiere (la guidava); e infatti il toro dopo esser stato diretto si voltò soprattutto verso la ferita della mano. Un chitone (copriva) la ragazza dal petto fino al pube; in seguito il mantello copriva la parte inferiore del corpo. Il chitone era bianco; il mantello porpora; il corpo traspariva attraverso l'abito. L'ombelico cavo; il ventre disteso; i fianchi stretti; si allargava lo stretto presso il lombo sceso. Quando i mazi tranquilli escono dal petto; la cintura stringendo il chitone blocca anche i mazi; il chitone è lo specchio del corpo.