Βούλομαι δ' υμάς άναμνήσαι των εμών πραγμάτων. Έγώ γαρ πρεσβεύσας εις Θετταλίαν και εις Μακεδονίαν και εις Μολοσσίαν και εις Θεσπρωτίαν και εις Ίταλίαν και εις Σικελίαν τους μέν διαφόρους δντας διήλλαξα, τούς δ' επιτηδείους έποίησα, τους δε από των εχθρών άπήλλαξα. Καίτοι ουδείς των πρεσβευόντων τά αυτά έποίησεν, iνα ολίγους πολεμίους εχοιτε και πολλούς συμμάχους κτήσαισθε. Περί δέ των λητουργιών ουκ άξιώ άναμνήσαι, πλην κατά τοσούτον, oτι τά προσταττόμενα δαπανώ ούκ από τών δημοσίων άλλ' άπό τών ιδίων.

Desidero ora richiamare alla vostra memoria il mio passato: fui ambasciatore in Tessaglia, Macedonia, Molossia, Tesprozia, Italia e Sicilia. Là riconciliai coloro che vi erano ostili, resi amici alcuni altri e allontanai ancora chi si schierava con i vostri nemici. Se ogni ambasciatore avesse agito così, avreste pochi nemici e molti alleati. Non ritengo opportuno ricordarvi le mie funzioni pubbliche, a parte questo fatto essenziale: sostengo le spese imposte non con denaro pubblico, ma col mio privato.