Βελλεροφόντης, ó Γλαύκου τοῦ Σισύφου, έπειδή εκτεινε ἃκων αδελφόν Δηλιάδην, τῆς πατρίδος έξέφευγε καί πρóς Προῖτον έρχόμενος καταφυγήν ηὒρισκε. Ἓνθα δέ Σθενέβοια, ή τοῦ Προίτου γυνή, είς ἒρωτα τοῦ Βελλεροφόντου άφικνουμένη, πειρᾶται σύν αύτῷ κοιμᾶσθαι. Έπεί δέ Βελλεροφόντης άπηρνεῖτο, ή γυνή αγανακτοῦσα τόν ξένον πρóς τóν Προῖτον διέβαλλε. Προῖτος δέ τῇ γυναικί πιστεύων έδίδου Βελλεροφόντῃ έπιστολάς ἳνα πρóς Ίοβάτην κομίζῃ· έν έπιστολαῖς ταύταις Προῖτος ένέγραφε Βελλεροφόντην άποκτείνειν. Ίοβάτης δέ άναγιγνώσκων τάς έπιστολάς επέτασσε Βελλεροφόντῃ Χίμαιραν κτείνειν, νομίζων αυτόν υπό τοῦ θηρίου διαφθείρεσθαι. Τό θηρίον γάρ ἃμαχον ἦν· εἶχε δέ προτομήν μέν λέοντος, ούράν δέ δράκοντος, τρίτην δέ κεφαλήν αίγός καί διά ταύτης φλόγας άνίει.

Bellerofonte, figlio di Glauco e Sisifo, dopo aver ucciso involontariamente suo fratello Deliade, fuggì dalla patria e trovò rifugio presso Preto. Allora Stenebea, la moglie di Preto, si innamorò di Bellerofonte e tentò di unirsi a lui in amore. Poiché Bellerofonte rifiutava, la donna furiosa calunniò lo straniero presso Preto. Preto, credendo alla moglie, diede a Bellerofonte delle lettere da consegnare a Iobate: in queste, Preto scriveva di uccidere Bellerofonte. Dopo averle lette, Iobate ordinò a Bellerofonte di uccidere la Chimera, sperando che fosse ucciso dalla bestia. La belva era invincibile: aveva il corpo di leone, coda di drago e una terza testa di capra che sputava fuoco.