Των μεν πολιτων και των δε αρχων εστι ταις προσταγαις των νομοθετων εμμενειν. Οι νομοθεται τοις μεν πολιται την φιλεργιαν και την πειθαρχιαν ταις δ'αρχαις την δικαιουσυνην και την σωφροσυνην προστασσουσιν. Η μεν δικαιουσυνη των αρχων και η πειθαρχια των πολιτων ευδαιμονιαν και ευποριαν τικτουσιν. εκ δε της αδικιας και εκ της απειθειας βια και διαφοραι γιγνονται. Ωσπερ τη πολιτεια η ευδανομια και η ισονομια πρεπει, ουτω τη οιχια η ευαγωγια και η ευμενεια. εν τη οικια γαρ ευθυμια και ευπορια εισιν ει οι μεν οικεται ων δεσποτων ταις προσταγαις εμμενουσιν, οι δε δεσποται των οικετων της υγιειας επιμελειαν εχουσιν. Ου μονον τη εργαζια η τη εμπορια της πενιας απαλλασσομεθα και την οικιαν πλουτιζομεν, αλλα μαλιστα τη αρετη και τη ευνοια. Εν μην τη ευδαμονια της οικιας και εν τη ομονοια των πολιτων της χωρας η σωτηρια εστιν.

È proprio dovere dei cittadini e dei governanti rimanere fedeli agli ordini dei legislatori. I legislatori prescrivono il lavoro e l'obbedienza ai cittadini, ai governanti la giustizia e l'integrità. La giustizia dei governanti e l'obbedienza dei cittadini portano successo e ricchezza, mentre vita e disordini derivano dall'ingiustizia e dalla disobbedienza. Come la legalità e la parità si addicono alla cittadinanza, così la docilità e la benevolenza alla casa; il buon umore e la prosperità domestica esistono se i servi restano fedeli agli ordini dei padroni, i quali, invece, si prendono cura della salute dei servi. Non solo con l'operosità o il commercio possiamo allontanare la povertà ed arricchire la casa, ma soprattutto attraverso la virtù e la benevolenza. Certamente con la felicità domestica e nella concordia tra i cittadini si trova la salvezza della nazione.