Οι νομοθεται ουκ ολιγον χρονον διαγουσιν εν ταις των ξενων χωραις και τας των αλλων γνωμας και αξιολογους νομους μανθανουσιν. Ειτα ανερχομενοι τους νομους εις τας ιδιας χωρας προσφερουσιν. Των νομοθετων μαλιστα ονομαστοι εισιν εν Σπαρτη μεν Λυκουργος, εν Αθηναις δε Δρακων, Σολων και Κλεισθενης. Οι του Λυκουργου νομοι μεν χρονιοι εισιν ο κλεινος νομοθετης γαρ ως θεος θεραπευεται. Εν ταις Αθηναις και Πεισιστρατος της αρχης τυγχανει, αλλα ως τυραννος, ου νομοθετης. Ο Πεισιστρατος μεντοι καλως του δημου αρχει, και μετα την τελευτην την αρχην δεχονται οι υιοι Ιππιας και Ιππαρχος. Οι δε του τυραννου υιοι ουκ ισως αγαθοι και δικαιοι εισιν, αλλα υβρισται και βιαιοι διοπερ ο μεν Ιππιας υπο του δημου απελαυνεται, ο δε Ιππαρχος κτεινεται.

Non molto tempo i legislatori trascorrono nelle regioni straniere e apprendono i modi di dire locali e le usanze importanti. Poi, tornati a casa, introducono leggi nei loro paesi. Fra i più famosi legislatori ci sono Licurgo a Sparta, Dracone, Solone e Clistene ad Atene. Le leggi di Licurgo sono antiche: il celebre legislatore è infatti venerato come una divinità. A Atene ottiene potere anche Pisistrato, ma come tiranno, non come legislatore. Tuttavia, Pisistrato governa bene sul popolo e dopo la sua morte i figli Ippia e Ipparco ereditano il potere. Ma i figli del tiranno non sono ugualmente buoni e giusti: piuttosto, sono arroganti e violenti; quindi Ippia viene cacciato dal popolo, mentre Ipparco viene ucciso.