Πολλάκις αί τυραννίδες τῶν πολέμων αίτίαι γίγνονται, εν δέ τυραννίσι γίγνονται μεν αί ἒριδες, πολλοί δέ οί φυγάδες. Ουκ άεί γάρ οί πολΐται τά τῶν τυράννων πράγματα καί ψηφίσματα φέρουσιν, καί τήν τῆς ειρήνης πραότητα μάτην ποθοϋσι (ποθέουσι) καί τῆς ήσυχίας ορέγονται. Ό πόλεμος δέ τῶν βλαβῶν έστιν αιτία• εν τῷ πολέμῳ οί παῖδες μέν τά γράμματα ου μανθάνουσιν, οί γεωργοί δέ τά επιτηδεύματα καταλείπουσι καί τά θρέμματα καί τά επιτήδεια δέ τοῖς πολίταις απολείπει, τά δέ τῶν πολιτῶν κτήματα βλάπτεται• πάντων τῶν χρημάτων οί πολΐται δεόμενοι λυποῦνται (< λυπέονται) καί δακρύουσιν. Αί δέ μητέρες τούς νεανίας τραύματα μετά τάς μάχας ἒχοντας θεραπεύουσι καί ίάονται. Μετά τόν πόλεμον αί ύπομοναί παύονται.

Spesso le tirannidi sono causa di guerre; nelle tirannidi si verificano conflitti, molti diventano esuli. Non sempre infatti i cittadini accettano le leggi imposte e le decisioni dei tirannidi, bramando ingenuamente la dolcezza della pace e aspirando a una vita tranquilla. La guerra provoca danni: mentre i bambini in tempo di guerra non imparano a leggere, gli agricoltori abbandonano le loro attività e trascurano il bestiame e le provviste nelle città; vengono danneggiate le ricchezze dei cittadini: i residenti indigenti patiscono e piangono per tutti i beni. Le madri curano e medicano i giovani feriti nei combattimenti. Dopo la guerra, le sofferenze cessano.