Η Αγεησιχορα η εταιρα βαινει εις την αγοραν εκ της οικιας και εκει τη θεα τη Ἡρα πολλα θυμιαματα αγοραζει και εις την οικιαν αναβαινει. Εν τη εσχαρα την θυσιαν η θεα η Αγησικορα παρασκευαζει τα θυμιαματα θυει και ουτως ικετευει· "Ω θεα, εκ της οικιας την πεανιαν και την δυστυχιαν αμυνε και την ευτυχιαν και την υσυχιαν φερε· η μεν πενια και η δυστυχια την καρδιαν ταρασσουσιν, η δε ευτυχια και η ησυχια ιαινουσι." Η Ηρα η θεα ακουει της Αγησιχορας και θαυμαζει της εταιρας σοφιαν.

L'etera Agesicora va dalla casa verso la piazza e lì compra molte offerte alla dea e ritorna verso la sua dimora. Agesicora prepara nel focolare il rito sacrificale alla divinità e così prega: "O dea, tieni lontano dalla mia abitazione la miseria e le sventure e porta fortuna e pace; la miseria e le sventure turbano il cuore, mentre la fortuna e la pace lo ammorbidiscono". La divinità ascolta Agesicora e apprezza la sua prudenza.