Ή αρετή τήν άλήθειαν και τήν δικαιοσύνην φιλεΐ, ευθυμία ν και ήσυχίαν φέρει, φιλίας και εύδοξίαν παρέχει. Ή δε αρετή και τήν φιλεργίαν όρνύει· διότι ή αρετή της εύπορίας και της πολυκαρπίας αιτία έστί. Ή δε κακία έχθρας και ανίας πορίζει και τήν ψυχήν διαφθείρει· ού διώκει τήν άλήθειαν άλλά τήν άμαρτίαν, ού φιλει, τήν δικαιοσύνην άλλα τήν πλεονεξίαν, ού στέργει τήν φιλεργίαν άλλά τήν φιληδονίαν. Διόπερ οι σοφοί τήν μέν κακίαν φεύγουσι, τήν δε άρετήν διώκουσι· ή γάρ αρετή και ή ανδρεία και ή ευσέβεια τάς ψυχάς καλλύνουσι.

La virtù ama la verità e la giustizia, portando serenità e pace; dona amore e buona reputazione. Essa stimola l'attività lavorativa, motivo per cui la virtù è fonte di ricchezza e prosperità. La "viziosità", invece, genera inimicizie e tormenti, distruggendo lo spirito; non cerca la verità ma l'errore, non ama la giustizia ma l'avidità, né l'operosità ma la cupidigia. Proprio per questo motivo gli uomini saggi evitano il vizio e insegnano invece la virtù. La virtù, insieme al coraggio e alla pietà, abbellisce le anime.