Λέγεται τήν διαφοράν Άριστοτέλους πρός Πλάτωνα τήν πρώτην έκ τούτων γενέσθαι. Ούκ ήρέσκετο ό Πλάτων τοῖς τρόποις Άριστοτέλους, προετίμα δέ αυτοῦ Ξενοκράτην καί Σπεύσιππον καί Άμύκλαν καί άλλους. Αποδημίας δέ γενομένης ποτέ τῷ Ξενοκράτει ές τήν πατρίδα, έπέθετο τῷ Πλάτωνι ό Αριστοτέλης, χορόν τινα τῶν ομιλητῶν τῶν έαυτοῦ περιστησάμενος, ὦν ἦν Μνάσων τε ό Φωκεύς καί άλλοι τοιούτοι. Ένόσει δέ τότε ό Σπεύσιππος, καί διά ταῦτα αδύνατος ἧν συμβα-δίζειν τῷ Πλάτωνι. Ό δέ Πλάτων όγδοήκοντα ἒτη έγεγόνει, καί όμοῦ τι διά τήν ήλικίαν έπελελοίπει τά τῆς μνήμης αύτόν. Έπιθέμενος οὗν αύτῷ καί έπιβουλεύων ό Αριστοτέλης, καί φιλοτίμως πάνυ τάς έρωτήσεις ποιούμενος καί τρόπον τινά καί έλεγκτικῶς, άδικῶν ἃμα καί άγνωμονῶν ἧν δῆλος· καί διά ταῦτα άποστάς ό Πλάτων τοῦ ἒξω’ περιπάτου, ἒνδον έβάδιζε σύν τοῖς έταίροις.

Si dice che la prima divergenza di Aristotele con Platone si verificò su questi fatti: Platone non si accordava con i metodi di Aristotele e preferiva Senocrate, Speusippo, Amicle ed altri. In viaggio in patria insieme a Senocrate, Aristotele criticò Platone davanti ai suoi discepoli, tra cui c'era Mnasone Focese e altri simili. Allora Speusippo era malato e non poteva camminare con Platone. Platone aveva ottant'anni ed era affetto da alcune condizioni legate all'età. Quindi Aristotele lo attaccò, cospirando contro di lui, ponendo molte domande in modo contraddittorio a causa della rivalità, mostrandosi chiaramente ingiusto e scorretto; per questo motivo Platone evitava le passeggiate all'aperto e passeggiava invece all'interno con gli amici.