Λυκος εις αγραν μονος ερχεται προς λιμαναιον ποταμον οτε δε εκ του ποταμου μεσο την λιγυραν καρυγην βατραχου ακουει προς την φωνην φοβερος επιστρεφει και δοξαζεν "Ισως εν τω ποταμω δεινον θεριον ενεδρευει" Ο μεν λικος επει αγνωστον ζωον βλεπειν βουλεται τη υφηλης τε και πικηνης φηγου σχια εγρυπτει και προσμενει μετα δε ολιγον χρονον απο της λιμνης μικρος βατραχος εξερκεται. Οτε τον βατραχον οραει ο λικος μεν γελαει το δε δυστηνον ζωον προσερχεται καταταπατεει και λεγει "Ω ζωον βοην ατοπον και ωστε φοβεειν ικαινην αφιεσι φαιλος ει" Προς ανΘρωπον γλωσσαλγον ο λογος ευκαιρος.

Un lupo mentre caccia giunge da solo a un fiume paludoso: udendo il gracidare stridulo di una rana dal centro del fiume, si gira spaventato verso la voce e pensa: "Allo stesso modo una belva terribile è in agguato". Il lupo, desideroso di vedere l'animale sconosciuto, si nasconde all'ombra di un'albero alto e folto ed attende; poco dopo dallo stagno emerge una piccola rana. Vedendo la rana, il lupo sorride e poi si avvicina al povero animale, lo calpesta e dice: "O creatura, emetti un grido straordinario e spaventoso ma sei misero". La favola è adatta a chi soffre per la propria lingua.