Λεωσθένης γαρ όρῶν τήν Ελλάδα πάσαν τεταπεινωμένην και έπτηχυΐαν, κατεφθαρμένην ύπό τῶν δωροδοκούντων παρά Φιλίππου και Αλεξάνδρου κατά τῶν πατρίδῶν τῶν αυτῶν, και τήν μεν πόλιν ημῶν δεομένην ανδρός, τήν δ' Ελλάδα πᾶσαν πόλεως, ἤτις προστῆναι δυνήσεται τῆς ηγεμονίας, έπέδωκεν εαυτόν μεν τῇ πατρίδι, τήν δέ πόλιν τοῖς Έλλησιν εις τήν έλευθερίαν και ξενικήν μεν δύναμιν συστησάμενος, τῆς δέ πολιτικῆς ήγεμών καταστάς τούς πρώτους άντιταξαμένους τῇ τῶν Ελλήνων ελευθερίᾳ Βοιωτούς και Μακεδόνας και Εύβοέας και τούς ἃλλους συμμάχους αυτῶν ένίκησε μαχόμενος εν τῇ Βοιωτίᾳ. Εντεῦθεν δ' έλθών εις Πύλας και καταλαβών τάς παρόδους, δι' ὧν και πρότερον επί τούς "Ελληνας οί βάρβαροι έπορεύθησαν, τῆς μέν επί την Ελλάδα πορείας Άντίπατρον έκώλυσεν, αυτόν δέ καταλαβών έν τοῖς τόποις τούτοις και μάχῃ νικήσας έπολιόρκει κατακλείσας εις Λαμίαν Θετταλούς δέ και Φωκέας και Αιτωλούς και τούς ἃλλους ἃπαντάς τούς έν τῷ τόπῷ συμμάχους έποιήσατο, και ὧν Φίλιππος και Αλέξανδρος ακόντων ηγούμενοι έσεμνύνοντο, τούτων Λεωσθένης έκόντων τήν ήγεμονίαν ἒλαβεν. Συνέβη δ' αύτῷ τῶν μέν πραγμάτων ὧν προείλετο κρατῆσαι, τῆς δέ ειμαρμένης ουκ ἦν περιγενέσθαι.

Leostene infatti, notando che tutta la Grecia veniva umiliata e era instabile, soggetta alla rovina da parte di coloro che si erano lasciati corrompere da Filippo e Alessandro a discapito della propria patria, e osservando che sia la nostra città aveva bisogno di un capo, sia l'intera Grecia necessitava di una città capace di assumere il comando, decise di offrirsi alla causa della libertà per la patria e i Greci; assoldò un esercito mercenario, posizionandosi come guida politica contro coloro che si erano opposti in prima linea alla libertà greca, sconfiggendo i Beoti, i Macedoni, gli Eubei e tutti gli altri alleati, combattendo in Beozia. Dopo, attraversando le Termopili e prendendo il controllo dei passaggi utilizzati precedentemente dai barbari contro i Greci, impedì ad Antipatro di invadere la Grecia; lo bloccò in quei luoghi e, vincendo la battaglia, oppresse Lamia confinandola; lì rese alleati i Tessali, i Focei, gli Etoli e tutti gli altri. Con il loro consenso, Leostene conquistò la supremazia di quelle aree su cui Filippo e Alessandro si vantavano di comandare nonostante la resistenza. Tra le molte imprese intraprese, riuscì a ottenere il comando. Tuttavia, non poté sfuggire al destino.