Οΰτως ήσαν γενναίοι οί τότε βασιλεύοντες ώστε προηροϋντο άποθνήσκειν υπέρ της των αρχομένων σωτηρίας μάλλον ή ζώντες έτέραν μεταλλάξαι τινά χώραν. φασίν γοϋν τον Κόδρον παραγγείλαντα τοις Άθηναίοις προσέχειν όταν τελευτήση τον βίον, λαβόταπτωχικήν10 στολήν όπως άν" άπατήση τους πολεμίους, κατά τάς πύλας ύπεκδύντα. φρύγανα συλλέγειν πρό της πόλεως, προσελθόντων δ' αύτώ δυοΐν ανδρών έκ τοΰ στρατοπέδου και τά κατά την πόλιν πυνθανομένων, τόν έτερον αυτών άποκτεϊναι τω δρεπάνω προσπεσόντα• τόν δέ περιλελειμμένον. παροξυνθέντα τw Κόδρω και νομίσαντα πτωχόν είναι, σπασάμενον τό ξίφος άποκτεϊναι τόν Κόδρον. τούτων δέ γενομένων οί μέν Άΰηναίοι κήρυκα πέμψαντες ήξίουν δούναι τόν βασιλέα θάψΟΟ, λέγοντες αύτοϊς άπασαν την άλήθειαν οί δέ Πελοποννήσιοι τούτον μέν άπέδοσαν, γνόντες δ' ώς ούκέτι δυνατόν αΰτοϊς την χώραν κατασχεϊν. απεχώρησαν.

I sovrani del passato erano così generosi da preferire morire per salvare i sudditi piuttosto che vivere conquistando altre terre. Si narra infatti che Codro, avendo incaricato gli Ateniesi di restare vigili alla sua morte, indossò un vestito mendicante per ingannare il nemico e uscì dalle porte della città raccogliendo legna: quando due uomini dall'accampamento si avvicinarono a lui chiedendo notizie sulla situazione cittadina, uccise uno di essi colpendolo con la falce. Il superstite, infuriandosi contro Codro e pensando che fosse un mendicante, estrasse la spada e lo uccise; appresa la verità dagli Ateniesi, i quali giudicarono opportuno sacrificare il loro re, mandarono un messaggero a riferire tutto ai nemici. Questi ultimi restituirono il cadavere di Codro, comprendendo che non avrebbero più potuto sconfiggere la città e si ritirarono.