Λυκουργος ό νομοθέτης έβούλετο έκ τῆς προτέρας διαίτης τούς πολίτας εις έτέραν βίου διαγωγήν μετάγειν καί καλοκάγαθικσύς άπεργάζεσθαι (άβροδίαιτοι γάρ ήσαν οί Λακεδαιμόνιοι), άναδασμόν δέ τῆς γῆς έποίει και έκάστῳ τῷ πολίτῃ ίσον κλήρον ενεμε. Τῶν δέ όφειλομένων άποκοπάς είσηγειτό τε καί έτιεχείρει τά κατ’ οίκον έξ ίσου διαιρεΐν, όπως παντάπασιν έξαιροίη τό άνισον καί άνώμαλον. Άζηλον δέ έποίει τόν πλοΰτον* ούδέ γάρ χρήσθαι ούδέ έπιδεικνύναι έδύναντο οί Λακεδαιμόνιοι. Αύτός ό Λυκοΰργος έλεγε πρός εταίρους· «Ώς καλόν έστιν, ὧ έταΐροι, διά τῶν έργων έπιδεικνύναι ὂτι ό πλούτος τυφλός έστιν». Διά δέ τούτων έξέπιπτε τής Σπάρτης ή άδικία· ούτε γάρ κλέπτειν ούτε δωροδοκεΐν οΰτε άποστερειν ἢ άρπάζειν έτι έδύναντο οί Λακεδαιμόνιοι.

Il legislatore Licurgo desiderava dirigere i cittadini verso un nuovo modo di vivere, cercando di renderli virtuosi e giusti (gli Spartani infatti erano dediti alla semplicità), organizzò la divisione delle terre e assegnò a ciascun cittadino una porzione equa. Introdusse l'annullamento dei debiti e cercò anche di distribuire i beni in modo uguale per eliminare ogni forma di disuguaglianza e diversità. La ricchezza non era ambita; gli Spartani non potevano né soffrire né mostrarsi ostentatoriamente ricchi. Lo stesso Licurgo ammoniva i suoi seguaci: "In questo modo, amici, è giusto dimostrare con le azioni che il ricco è cieco". Per queste ragioni l'ingiustizia fu bandita da Sparta; infatti gli Spartani non potevano né rubare né accettare regali né ingannare o rapinare.