Οί παίδες τών Περσών έν τοις διδασκαλείοις διάγουσι μανθάνοντες τήν δικαιοσύνην, ώσπερ παρά τοις "Ελλησι τά γράμματα μανθανουσιν. Οί δ' άρχοντες αυτών διατελοϋσιν το πλείστον μέρος τής ημέρας δικάζοντες αύτοϊς· Εστί γάρ δή και παισί προς αλλήλους, ώσπερ άνδράσιν, εγκλήματα και κλοπής και αρπάγης και βίας και άπατης και κακολογίας. Κολάζουσι δ' δν άν εύρίσκωσιν αδικον. Διδάσκουσι δέ τούς παϊδας καί σωφροσύνην και έγκράτειαν γαστρός και πότου. Φέρουσι δ' οίκοθεν σϊτον μέν άρτον, οψον δέ κάρδαμον, ώστε δέ πίνειν κώθωνα, έκ δέ τοϋ πόταμου άρύτουσι τό ϋδωρ. Πρός δέ τούτοις μανθάνουσι και τοξεύειν και άκοντίζειν. Μέχρι μέν δή Εξ ή έπτακαίδεκα ετών άπό γενεάς οί παίδες ταϋτα πράττουσιν έκ τούτου δέ εις τούς έφηβους εξέρχονται

I ragazzi dei Persiani trascorrono il loro tempo nelle scuole imparando la giustizia, proprio come i Greci apprendono le lettere. I loro governanti dedicano gran parte del giorno a giudicarli; infatti, ci sono anche tra i ragazzi, come tra gli uomini, accuse di furto, rapina, violenza, inganno e calunnia. Sanzionano chiunque trovino colpevole. Insegnano inoltre ai ragazzi la moderazione e il controllo del cibo e della bevanda. Portano da casa pane come pasto e cumino come condimento, mentre per bere usano una brocca d'acqua prelevata dal fiume. Imparano anche a maneggiare l’arco e a lanciare il giavellotto. Fino ai sedici o diciassette anni i ragazzi svolgono queste attività, dopodiché passano alla fase di giovani adulti.