Οι μεν ουν Αθηναιοι, ορωντες μεν πολλας τας πολεμιας ναυς, γοβουμενοι δε μη ως προτερον καταπολεμηθειησαν, συμμαχου Λακεδαιμονιος βασιλεώς γενομενου, πολιορκουμενοι δε εκ της Αιγινης υπο των ληστων, δια ταυτα μεν ισχυρως επεθυμουν τες ειρηνης. Οι δ'αυ Λακεδαιμονιοι, φρουρουντες μορᾳ μεν εν Λεχαιω, μορᾳ δ'εν Ορχομενω, φυλαττοντες δε τας πολεις, πραγματα δ'εχοντες και παρεχοντες περι την Κορινθον, καλεπως εφερον το πολεμω. Οι γε μην Αργειοι, γιγνωσκοντες οτι η των μηνων υποφορα ουδεν ετι δφας ωφελησει, και ουτοι εις την ειρηνην προθυμοι ησαν. Ωστ' επει παρηγγειλεν ο Τιριβαζος παρερχεσθαι τους βουλομενους υπακουσαι ην βασιλευς ειρηνην καταπεμποι, ταχεως παρεγενοντο. Επει δε συνηλθον, επιδειξας ο Τιριβαζος τα βασιλεως σημεια ανεγιγνωσκε τα υπο του βασιλεως γραφεντα. Ειχε δε ωδε.

Così gli ateniesi, vedendo molte navi avversarie, temendo di essere attaccati per primi, dal momento che il re era alleato degli spartani, essendo assediati dai briganti provenienti da Egina, desideravano ardentemente la pace. A loro volta gli spartani, vigilando con una divisione dell'esercito a Legheo (è un porto) e con un'altra divisione a Orcomeno, facendo la guardia alle città e avendo interessi relativamente a Corinto, sopportavano difficilmente il nemico. Gli abitanti di Argo, sapendo che il pretesto dei mesi sacri in futuro non li avrebbe aiutati per niente, erano ben disposti alla pace. Quindi, quando Tiribazo annunciò l'arrivo di coloro che acconsentivano alla pace mandata dal re, velocemente si riunirono. Arrivati, Tiribazo mostrava i segni del re leggendo le cose scritte da lui e procedeva così.