Φασί δέ Αίνείαν μετά του πατρός Αγχίσου και του παιδός Ασκανίου κατάραντας εις Λαυρεντόν της πλησίον των Ώστίων και του Τιβέρεως ήόνος, μικρόν υπέρ της θαλάττης, όσον έν τέτταρσι και είκοσι σταδίοις, κτίσαι πόλιν. Έπελθόντα δέ Λατΐνον τον των Αβοριγίνων βασιλέα τόδν οίκούντων τον τόπον τούτον, οπού νυν ή 'Ρώμη έστί, συμμάχοις χρήσασθαι τοις περί τον Αίνείαν έπί τους γειτονεύοντας 'Ρουτούλους τους Αρδέαν κατέχοντας (στάδνον δ' είσίν από της Αρδέας εις την 'Ρώμην εκατόν έξήκοντα), νικήσαντα δ' άπό της θυγατρός Λαουινίας έπώνυμον κτίσαι πλησίον πόλιν. Πάλιν δέ των 'Ρουτούλων συμβαλόντων εις μάχην, τον μέν Λατΐνον πεσεΐν, τον δέ Αίνείαν νικήσαντα βασιλεΰσαι και Λατίνους καλέσαι τους ύφ' αύτω

Si narra che Enea, con il padre Anchise e il figlio Ascanio, spingendosi verso il Laurento vicino la spiaggia di Ostia e del Tevere, poco sopra il mare, a circa 24 stadi, abbia fondato una città. Dopo aver invaso il regno degli Aborigeni che abitavano questa regione, dove ora sorge Roma, abbia stipulato alleanze con quelli nel seguito di Enea contro i confinanti Rutuli che occupavano Ardea (ci sono 160 stadi da Ardea a Roma), avendoli sconfitti, ha fondato una città vicino, prendendo il nome dalla figlia Lavinia. Quando nuovamente i Rutuli vennero in battaglia e Latino fosse morto, Enea, essendo vincitore, abbia regnato sui Latini e che essi abbiano assunto il suo nome.