Ευριπίδης, Μνησάρχου ή Μνησαρχίδου και Κλειτος, οϊ φεύγοντες εις Βοιωτίαν μετωκησαν, είτα έν τη Άττικη. Ουκ αληθές δέ, ώς λαχανόπωλις ην ή μήτηρ αύτοΰ· και γαρ των σφόδρα ευγενών έτύγχανεν, ώς άποδείκνυσι Φιλόχορος. Έν δέ τη διαβάσει Ξέρξου έκυοφορεΐτο ύπό της μητρός και έτέχθη καθ' ην ήμέραν "Ελληνες έτρέψαντο τούς Πέρσας. Γέγονε δέ τά πρώτα ζωγράφος, είτα μαθητής Προδίκου μέν έν τοΤς ρητορικοις, Σωκράτους δέ έν το ις ήθικοΐς και φιλοσόφοις. Διήκουσε δέ και Άναξαγόρου του Κλαζομενίου. Έπϊ τραγωδίαν δέ έτράπη τον Λναξαγόραν ίδών ύποστάντα κινδύνους δ άπερ εϊσηξε δόγματα.

Euripide, figlio di Mnesarco (o Mnesarchide) e Clito, che fuggitivi si insediarono in Beozia, successivamente in Attica. Non è vero che la madre fosse una fruttivendola; era infatti di famiglia molto nobile, come afferma Filocoro. Durante il passaggio di Serse fu concepito dalla madre e partorito nei giorni in cui i greci sconfissero i persiani. Inizialmente fu un pittore, poi divenne discepolo di Prodico nella retorica, di Socrate in etica e filosofia. Fu anche allievo di Anassagora di Clazomene. Si dedicò alla tragedia perché vide che Anassagora aveva affrontato pericoli a causa delle dottrine che professava.