Χειρων τα πολεμικα επαιδευε και ιατρους απεφαινε και μουσικους ηρμοττε και δικαιου εποιει. Εφοιτων αυτω Ασκληπιος τε και Πηλευς και Θησευς. Επει δε γιγνεται ο Αχιλλευς, Πηλευς διδωσι αυτον τρεφεσθαι τω Χειρωνι. Ο δε ετρεφεν αυτον κηριοις και μυελοις νεβρων. Οτε εις την ηλικιαν ηκε η οι παιδες αστραγαλων δεονται, ακοντιοις ειθιζε και παλτοις και δρομοις. Οτε δε εφηβος ην, φως μεν απο του προσωπου επεμπεν, καλος δε το σωμα εφαινετο. Επει δε θυμου ηττων εφαινετο, μουσικην αυτον εδιδασκετο· μουσικη γαρ ικανη πραυνειν το ετοιμον της γνωμης. Ο δε πονω αλλα χαρα τας τε αρμονιας εμανθανε και προς λυραν ηδεν.

Chirone insegnava le arti belliche, formava medici, preparava musicisti e rendeva virtuosi. Andavano a scuola da lui Asclepio, Peleo e Teseo. Quando Achille nasceva, Peleo lo affidava a Chirone per educarlo. Egli allora lo nutriva con favi e cervelli di cervi. Quando arrivava l'età in cui i ragazzi desideravano il gioco dei dadi, egli lo abituava ai dardi, ai giavellotti e alle corse. Quando diventava un giovane, emanava luce dal volto ed il corpo appariva bello. Quando sembrava incapace di controllo, gli insegnava la musica: infatti, la musica è in grado di placare (la disposizione) l'indole risoluta. Egli apprendeva non con fatica ma con gioia gli accordi e cantava alla presenza della lira.