Ἅνθρωπός ποτέ πλούσιος Αθηναῖος μετ’ ἃλλων έμπόρων έπλέει. Φορτία είς τόν Αδριατικόν κόλπον φέρειν ἢθελον. Έν γάρ τῇ τῶν Μανιῶν χώρᾳ ἒνδοξον έμπόριον έστίν, ὂπου καί Χῖοι καί Θάσιοι καί Αθηναῖοι τό ’Ιλλυρικόν μύρον ώνέεσθαι έθίζουσι. Ὄτε από τῆς γῆς μάλα άπεῖχον, διά βιαίαν θύελλαν ή πεντηκόντερος περιέτρεπε. Οί μεν λοιποί είς τόν αίγιαλόν ἒνεον, ό δέ Αθηναῖος τῇ Αθηνᾷ ηὒχετο· σφόδρα γάρ εύσεβής ένομίζετο καί ώφέλειᾳ έκ τῆς θέας ἢλπιζε. Έπεί δ’ ἃλλος ἃνθρωπος τόν έταῖρον ἒβλεπε, έν θορύβῳ αύτῷ έλεγεν· «Σύν Αθηνᾷ καί άγκάλας έν τιμῇ ἃγε».

Una volta un ricco uomo ateniese insieme ad altri mercanti navigava. Voleva trasportare merci nel Golfo Adriatico. Infatti, nella terra dei Mani, vi è un famoso mercato, ove sia Chii sia Tasii sia Ateniesi sono abituati a comperare un profumato olio illirico. Quando erano molto lontani dalla terra, una violenta tempesta li fece naufragare. I superstiti nuotavano verso la spiaggia, mentre l'ateniese rivolgeva preghiera ad Atena; infatti si riteneva assolutamente pio e sperava di trarre beneficio dalla dea. Quando un altro uomo vide il suo compagno, gli disse in mezzo al frastuono: "Insieme ad Atena porta anche le braccia in considerazione".